Rozporządzenie SFDR w pigułce

W dniu 10 marca 2021 r. weszło w życie Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2088 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie ujawniania informacji związanych ze zrównoważonym rozwojem w sektorze usług finansowych (“Rozporządzenie SFDR” lub “Rozporządzenie”).
Akil Mazumder z Pexels

Rozporządzenie SFDR to jedna z regulacji unijnych wydanych w nurcie ESG (z ang. Environmental, Social, Governance), co oznacza działania podejmowane z uwzględnieniem aspektów takich jak ochrona środowiska (E), dbanie o społeczeństwo (S) oraz przestrzeganie ładu korporacyjnego (G).

W oparciu o powyższe czynniki tworzone są różnego rodzaju ratingi i klasyfikacje, co w świetle Rozporządzenia SFDR zapewnić ma inwestorom dostęp do przejrzystych informacji na temat produktów finansowych uwzględniających aspekty ESG, jak również umożliwić porównanie produktów i świadome podjęcie decyzji inwestycyjnej. Niewątpliwym jest bowiem, że bogactwo produktów inwestycyjnych wzmaga konkurencyjność i to aspekty ESG mogą dla wielu być właśnie tym, co przesądzi o atrakcyjności i nabyciu danego produktu.

Publikacja informacji związanych z ryzykami dla zrównoważonego rozwoju z  praktycznego punktu widzenia

Wejście w życie Rozporządzenia SFDR oznacza w szczególności obowiązek publikacji przez podmioty takie jak towarzystwa funduszy inwestycyjnych, firmy inwestycyjne świadczące usługi zarządzania portfelem, zarządzający ASI, czy też zakłady ubezpieczeń, które oferują ubezpieczeniowe produkty inwestycyjne, informacji związanych z ryzykami dla zrównoważonego rozwoju w kontekście prowadzonej działalności.

Obowiązywanie Rozporządzenia SFDR dodatkowo wiąże się z koniecznością wskazywania określonych informacji w dokumentacji ofertowej oraz – w zależności od podejścia do stosowania lub niestosowania Rozporządzenia – dostosowania procedur wewnętrznych.

Uczestnicy rynku finansowego określeni w Rozporządzeniu SFDR zobowiązani są ujawniać informacje odnośnie:

  • strategii dotyczących wprowadzania do działalności ryzyk dla zrównoważonego rozwoju w procesie podejmowania decyzji inwestycyjnych;
  • uwzględnienia (lub nie) głównych niekorzystnych skutków decyzji inwestycyjnych dla czynników zrównoważonego rozwoju, oraz
  • sposobu zapewnienia spójności polityki wynagrodzeń obowiązującej w danym podmiocie z wprowadzeniem do działalności tychże ryzyk.

Obowiązki informacyjne przed zawarciem umowy z inwestorem

Niezależnie od powyższego, na zasadach określonych w Rozporządzeniu SFDR, przed zawarciem umowy z inwestorem określone podmioty są ponadto zobowiązane poinformować o sposobie, w jaki ryzyka dla zrównoważonego rozwoju są uwzględniane w decyzjach inwestycyjnych oraz o prawdopodobnym wpływie tego ryzyka na zwrot z danego produktu.

Rozporządzenie SFDR przewiduje ponadto dodatkowe obowiązki dotyczące produktów inwestycyjnych promujących aspekty środowiskowe i/lub społeczne oraz z wyznaczonym indeksem jako wskaźnikiem referencyjnym, o czym mowa w art. 8 i 9 i nast. Rozporządzenia SFDR.

Co istotne w kontekście obowiązków informacyjnych, uczestnicy rynku finansowego co do zasady mogą postanowić, że nie będą brać pod uwagę głównych negatywnych skutków decyzji inwestycyjnych dla czynników zrównoważonego rozwoju i taka też praktyka wytworzyła się na rynku polskim. Praktyka ta wydaje się o tyle uzasadniona, o ile na chwilę obecną brak regulacji, które w klarowny sposób przedstawiałyby jak w praktyce miałoby wyglądać stosowanie Rozporządzenia SFDR, o czym mowa dalej. Z perspektywy produktowej z kolei, możliwe jest wskazanie, że ryzyko dla zrównoważonego rozwoju nie ma znaczenia dla danego produktu finansowego. W obu przypadkach jednak obowiązkowe będzie wyjaśnienie przyczyn takiego postępowania, czyli zastosowanie podejścia „comply or explain”.

O ile zatem na obecnym etapie „comply or explain” jest podejściem narzuconym przez regulatora unijnego, o tyle w praktyce rynkowej może okazać się, że aby sprostać wymaganiom nowoczesnych i coraz bardziej świadomych inwestorów „comply” okaże się jedyną możliwą opcją. Abstrahując bowiem od decyzji inwestycyjnych podejmowanych przez świadomych inwestorów, zdecydowanych co do produktów, które ich interesują i dla których czynniki ESG mają istotne znaczenie, domniemywać można, że w przypadku inwestorów mniej świadomych, szala atrakcyjności przechyli się na stronę produktów uwzględniających aspekty ESG.

Uwzględniając mnogość różnych opcji inwestycyjnych, inwestorzy mniej świadomi, którzy będą mieli do wyboru kilka produktów wiążących się z podobnym ryzykiem, oferujących porównywalną stopę zwrotu, wybiorą bowiem produkt uwzględniający dbałość środowisko czy przestrzeganie praw człowieka, bo najzwyczajniej nic na tym nie stracą. Inną kwestią jest jednak finalny koszt ponoszony przez takiego klienta – nie da się zaprzeczyć, że wszelkie obowiązki raportowe i inne związane ze stosowaniem regulacji pro-ESG wiążą i będą wiązać się z dodatkowymi kosztami, co może zostać przerzucone na odbiorcę usług – inwestora i zostać odpowiednio „zaszyte” w danym produkcie. W tym jednak głowa ustawodawcy, aby inwestycje zgodne z ESG w odpowiedni sposób wspierać i promować, co wydaje się dobrym kierunkiem dalszego rozwoju regulacji z tego nurtu.

Regulacyjne standardy techniczne (RTS)

Pierwotnie zgodnie z treścią art. 4 ust. 6 Rozporządzenia SFDR, do końca grudnia 2020 r., europejskie urzędy zobowiązane były wydać regulacyjne standardy techniczne („RTS”) określające zakres treści, metody i sposób prezentacji informacji o wskaźnikach zrównoważonego rozwoju dotyczących niekorzystnych skutków dla klimatu i innych niekorzystnych skutków środowiskowych. Prace nad RTS nie zostały dotychczas sfinalizowane, a sugerowany przez ESMA pierwotny termin wejścia w życie regulacji był już zmieniany dwukrotnie. Aktualnie planowane wejście w życie RTS to dopiero styczeń 2023 roku, co jednak warto podkreślić, w żaden sposób nie wpływa na obowiązywanie Rozporządzenia.

W razie publikacji oświadczenia o uwzględnianiu głównych niekorzystnych skutków decyzji inwestycyjnych dla czynników zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit. a) Rozporządzenia SFDR lub art. 4 ust. 3 i 4 tego Rozporządzenia, podmioty zobowiązane do stosowania Rozporządzenia SFDR będą zobowiązane spełnić wymogi dotyczące ujawniania głównych negatywnych skutków dla kwestii zrównoważonego rozwoju określone w RTS po raz pierwszy do 30 czerwca 2023 r., a pierwszym okresem referencyjnym byłby 1 stycznia 2022 r. –  31 grudnia 2022 r.

Podsumowanie

Niewątpliwym jest, że wejście w życie Rozporządzenie SFDR stanowi kolejny krok w rozwoju rynku kapitałowego.

Z jednej strony działalność uczestników rynku finansowego będzie w coraz większym zakresie poddawana wymogom dotyczącym uwzględniania w prowadzonej działalności aspektów zrównoważonego rozwoju i ochrony środowiska, a z drugiej zwiększy się transparentność ofert i konkurencyjność produktów finansowych.

Samo wejście w życie Rozporządzenia SFDR to dopiero początek formalizacji oczekiwań co do respektowania aspektów ESG w wykonywanej działalności przez instytucje finansowe, jednak dopiero wejście w życie RTS realnie umożliwi wykonywanie ww. Rozporządzenia i pokaże jakie jest stanowisko i podejście poszczególnych podmiotów do ESG.

Total
1
Shares
Poprzedni wpis

Debiut Iron Wolf Studio na NewConnet

Następny Wpis

2022 przyniesie umocnienie złotego? To możliwe

Powiązane wpisy
Dołącz do naszego
Nefs.pl dostarcza praktyczne informacje, sprawdzone analizy, podstawy i ciekawostki.
NewsletterA
Dołącz do naszego
Nefs.pl dostarcza praktyczne informacje, sprawdzone analizy, podstawy i ciekawostki.
NewsletterA